Skip navigation.
Home
Best of Wordpress School

Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië. FA-BU-LEUX!!!

actueel | algemeen | kunst | leven | reizen | vrije tijd

Ik kan niet beschrijven hoe mooi Jordanië was. Ik kan niet verwoorden hoe mooi en vriendelijk de bevolking was. Ik kan niet beschrijven wat een onwaarschijnlijk landschap we gezien hebben. Ik kan niet beschrijven hoe ongelooflijk het wereldwonder is. Ik kan niet beschrijven hoe de grenzen waren. Ik kan niet beschrijven hoe vreemd het was. Jordanië is een must-see. Je wordt er vertederd door de vriendelijke bevolking, overdonderd door het oneindig ver reikende landschap, verblind door de rode zandkleuren en vervreemd door de volledig oosterse cultuur. We deden de overtocht vanuit Taba Heights naar Aqaba. Van Aqaba trokken we naar Wadi Rum, van Wadi Rum trokken we naar Petra. We ontdekten er het wereldwonder en logeerden er in een verbluffend kader. We trokken verder naar Beida, zo naar Shoubak tot in Amman. We trokken verder noord naar Umm Qais op de grens van Syrië en Israël om er het meer van Tiberias, de betwiste Golanhoogten en Libanon te bekijken. We keerden terug via Jerash, Amman, de Dode Zee, Madaba, Mount Nebo en Aqaba om daar terug de overtocht te doen. Het land op zich is gewoon een wereldwonder… Bovendien was onze gids subliem en was onze groep heel erg tof. Ik schiet tekort in woorden, maar in mijn reisverslag zul je allicht meer te weten komen van het ongelooflijke land en zijn tradities. Buiten Jordanië hebben wij ook voet gezet op Israël waar we 2u30 moesten wachten aan de grens. Na de rondreis hebben we lekker uitgerust in Taba (Sinaï/Egypte). Het reisverslag komt zo snel mogelijk online en wordt hier zeker aangekondigd. Aangezien dat het Marokko en Dublin reisverslag een mega succes was van bezoekers hoop ik hetzelfde voor Jordanië en de Sinaï. Enkele fragmentjes uit het reisverslag dat binnenkort online komt om jullie al te doen watertanden. “De man was zo verlegen dat we het gevoel hadden dat ze amper toeristen te zien kregen. Achter de rode doek schuilde een diep gelovig man die af en toe eens verlegen lachte” (Wadi Rum bij Bedouinnen) ” De zinderende zon verdween beetje bij beetje achter de horizon en speelde een fabuleus lichtspel tussen de impressionante bergen van Petra. We kropen onder de wol niet wetende wat deze bergen voor ons in petto hadden.” (Petra) “Het zwembad was op het 8e verdiep, maar we zagen enkel gesloten deuren. We keken even rond en klopten op één van de deuren. Plots deed een vrouw de deur open op een smalle kier… Als een dief in de nacht verschool ze haar gezicht achter de deur en riep “NO MEN, NO MEN!” (Amman) “Een heel raar gevoel overviel me. Ik kreeg een cultuurshock! De straten krioelden van het volk en de auto’s. Enkel Arabische geschriften en afgebeelde moskeeën gaven een heel vervreemdend beeld voor een Westerling. De vervreemding kwam vooral doordat we alleen in het donker als Westerlingen in de gigantische stad liepen.” (Amman) “Het werd pas helemaal stil toen we door een vluchtelingendorp van Palestijnen reden. Het dorp noemde AL-HUSON of AZMI-AL MEFTI. Het waren allemaal dezelfde huisjes die elk hun eigen verhaal meedroegen. Dit beeld vergeet ik nooit. Het was een vluchtig moment, maar zelfs vluchtige momenten kunnen groots zijn.” (Op weg naar Umm Qais) “…Een ingewikkeld boeltje dus… We stonden bijna op betwist gebied een rustig babbeltje te slaan over de huidige situatie…” (Umm Qais) “Het laagste punt op aarde is verdorie een aardig mooi kader. Immens hoge rood-wit kleurige rotsen staken volledig af met de helblauwe kleur van de Dode Zee. We dobberden op het water, maar het deed erg veel pijn. Een zalig gevoel om te weten dat je hier gewoon ligt en niet onder gaat. Lang bleef ik niet dobberen want ik dacht dat ik volledig wegsmolt van de pijn.” (Dode Zee) “Big problem but we fix it! Ze verstonden ons niet. Ze begrepen dat er een probleem was, maar wisten niet wat ze moesten doen, nog minder hoe ze het moesten oplossen… Terwijl mama en papa hun problemen aan het uitleggen waren, waren de security jongens mij aan het ophemelen alsof ik een godin was. Na een tijdje was het probleem opgelost en stapten we op de boot richting Jordanië.” (Grenscontrole Taba Heights Egypte) Enkele sfeerfoto’s. Alle foto’s zijn binnenkort te bekijken op Flikr en het reisverslag.