Skip navigation.
Home
Best of Wordpress School

Intuïtie

algemeen | leven | vrije tijd

We waren uitgenodigd op een verjaardagsfeestje van een goede vriend. Hij trakteerde zijn beste vrienden om te gaan eten in de Colmar in Groot-Bijgaarden. De afspraak was om 18u30 bij hem thuis in Ninove. Ik was mij al zachtjes zorgen aan het maken over een parkeerplaats want hij woont vlak in de stad. Mijn tante zegt altijd tegen mij dat je je goed moet concentreren en een plekje in je hoofd moet reserveren. Ik doe dat dan maar. Ik kom aan op mijn bestemming en ik kan mij parkeren bijna vlak voor zijn deur. Goed gedaan zeg ik dan. Ik ga binnen en schenk ons cadeautje aan J. We hadden een lekkere fles whisky gekocht voor hem. F. was ook al aanwezig en bleek dat we niet de enige waren met een fles whisky, goed ingeschat. Intussen waren we met z’n 5jes en wachtten we nog op de 2 laatste gasten die moesten komen. Rond 20u kwamen ze aan. Met 3 auto’s vertrokken we naar Zellik om nog even over te gaan bij de papa van het feestvarken en daarna zouden we rechtstreeks naar de Colmar gaan. J. zei dat we hem moesten volgen, maar ik zette voor alle zekerheid de straat in Zellik in mijn GPS’je. Al vlug zag ik de 2 andere auto’s niet meer. Ik reed dus op mijn GPS. Op een gegeven moment nam ik de verkeerde afrit aan de autosnelweg en liet ik mijn GPS de route herberekenen. Ik was een 2e keer fout, maar kwam wel automatisch aan de Colmar uit. Als dat geen 1000ste luk is. Volgens mij was dit voorbestemd. Ik was dus als eerste aan het restaurant! HA dat is pas kunnen! We aten lekker in de Colmar en babbelden en lachten wat af! Ook hebben ze mij bijna gechanteerd om mee te gaan naar graspop en ik was echt niet vanzin om te gaan. Ach tegen zo een bende lievertjes kan je niet op! Rond 23u30 sloot de Colmar en zijn we nog naar Zellik gereden om daar een poescafé’tje te drinken. Ik niet want ik was bob. J. en F. vlogen in de whisky. Rond 1u30 reden ik, Kevin en I. naar huis om iets na 2 in ons nestje te kruipen. Het was een zeer geslaagde avond, maar vooral de moraal van dit verhaal is je laten leiden door je gevoel en je komt altijd automatisch op je bestemming terecht!