Mijn pelgrimstocht…

Het spookt al eventjes in mijn gedachten… Dag na dag wordt de gedachte en het verlangen ernaar sterker en sterker en vanaf vandaag weet ik het eigelijk zeker. Ik wil een reis maken met de rugzak en de fiets. Noem het een pelgrimstocht of iets anders, mij eender, maar ik wil op een bepaald punt vertrekken met de fiets en ergens eindigen met een doel. Daarmee wil ik zeggen dat ik niet zomaar een plezierreisje wil maken. Ik wil een doel hebben zoals oa Sebastien Fooz die te voet van Gent naar Jeruzalem stapte en een tussenstop maakte in Dachau om een steentje te halen en dat te dragen naar Jeruzalem. Een tocht waarbij je niet bespaart blijft van ellende en waarbij je één bent met de natuur. Weg van alle luxe, juist jezelf en de natuur. Ik moet dat doen, ik voel dat. Je kan een land niet beter beleven dan het per fiets of te voet te doen en dan nog eens uw slaapplaats zelf te moeten zoeken… Zalig toch?? Ik heb het als eens voorzichtig tegen Kevin gezegd en op het eerste gezicht zag hij dat precies zitten. Ik noemde het een kleine tocht om je angsten en innerlijke tegenstellingen te overwinnen. Zoiets moet enorm goed geregeld worden en vraagt lange tijd om voor te bereiden. Welk land heb ik in mind? Bulgarije, Macedonië, Albanië? Bosnië? Servië? We zien wel… In ieder geval misschien volgend jaar komt het er van…