Olympische spelen

Gisteren was het de opening van de Olympische spelen en dat was nu toch iets wat we niet wilden missen. Ik en de papa namen ons eventjes vrij om naar de opening te kijken. Ik zeg niet gauw van iets dat het onwezenlijk is , maar dat was dus echt wel abnormaal. Er stonden 1000den mensen hun act te doen in een gigantisch stadion. Dat er zomaar een papier hing rond te draaien in de lucht van 800 kg dat was normaal, dat ze met 1000den de boekdrukkunst allen hyper gelijk uitbeelden dat was normaal, dat ze met roeispanen beelden vormden dat was normaal, dat de dansen op de seconde gelijk waren dat was normaal… Daarvoor moet je China heten om zoiets voor mekaar te krijgen. De overgave, het gevoel, de expressie dat kan geen enkel ander ras volgens mij. De grote Chinese punten werden in de verf gezet zoals oa de zijde, de kaligrafie, de boekdrukkunst en natuurlijk ook de krijgskunsten. Ik heb al zelden zo een opening gezien… nee eigenlijk heb ik nog nooit zo een overweldigend spektakel gezien. Het was gewoon onwaarschijnlijk om zoiets voor mekaar te krijgen. Ze vertelden dat 1 stukje 10 maanden oefenen was. Wie zo een choreografie neerpent is in mijn ogen ook een grootmeester. Olympische spelen, op dit vlak wist je me te overtuigen… jammer genoeg zijn ze zo contradictorisch. 900 miljoen mensen leven op de rand van de armoede in China en als overmaat bij ramp wordt bijna al het water in het binnenland weggepompt naar Beijing zodat er een grote schaarste heerst in het binnenland… China, is het dan nodig miljarden te besteden aan een groots spektakel terwijl er zoveel armoede en miserie heerst in uw land?